Jurisprudentie
De rechter heeft zich in een aantal zaken ook uitgesproken over controle bij het gebruik van e-mail en internet. Ter illustratie wordt hier een viertal zaken beschreven.
In de uitspraak van de Kantonrechter te Utrecht wordt erkend dat de werknemer in relatie tot de werkgever aanspraak kan doen op de eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer. De Kantonrechter oordeelde dat de werkgever geen privé-correspondentie, in de vorm van e-mail berichten, mag aanvoeren als bewijs tegen de werknemer. De uitspraak luidde: Dat analoog aan Artikel 13 van onze Grondwet, het briefgeheim zich ook uitstrekt tot de met een persoonlijke brief vergelijkbare communicatievormen zoals in casu de betreffende e-mails. Daaraan doet niet af dat voor de verzending van zijn privé-correspondentie gebruik is gemaakt van de e-mail aansluiting van de werkgever. De aard van de correspondentie verandert immers niet zonder meer door de wijze van verzending. Voorts kan niet worden geoordeeld dat door gebruik te maken van de e-mail aansluiting van de werkgever het vertrouwelijke karakter van de e-mails is prijs gegeven.
(Kantonrechter Utrecht, 16 september 1998, NJ-kort 1998, nr. 83).
In een uitspraak van de Kantonrechter te Sittard wordt een werkgever in het gelijk gesteld. Na controle van de computers blijkt dat een werknemer ruim 230 bestanden met pornografisch materiaal op zijn PC heeft staan. Een reden voor de werkgever om ontslag op staande voet te eisen. Binnen deze organisatie is een Internet en e-mail regeling van kracht. Deze regeling is voor iedereen toegankelijk op het Intranet. De kantonrechter stelde dat het in casu gaat om een precedent. De werkgever wilde dit ontslag als voorbeeld gebruiken naar het hele bedrijf toe. De werkgever echter had geen waarschuwing naar de werknemer gedaan dat misbruik van Internet een dringende reden is voor ontslag op staande voet. Daarom werd de betreffende werknemer ontslagen met behoud van salaris tot dat hij een andere baan had gevonden.
(Kantonrechter te Sittard, 3 december 2001).
De Kantonrechter te Utrecht deed uitspraak in een zaak waar in een werkgever de ontbinding verzocht van de arbeidsovereenkomst met een oudere werknemer die dagelijks meer dan een uur erotische sites op internetbezocht via het computersysteem van het bedrijf. De rechter oordeelde dat het ontslag de werknemer onevenredig hard zou treffen en weigerde de arbeidsovereenkomst op die grond te ontbinden. Daarbij nam hij in aanmerking dat de werkgever op dat moment geen gedragscode voor het gebruik van e-mail en internet op het werk had en dat de werkgever de werknemer niet eerst had gewaarschuwd.
(Kantonrechter Utrecht, 13 juli 2000, JAR 2000, 199).
De Amsterdamse rechtbank weigerde een ontbinding van de arbeidsovereenkomst na het verzenden van e-mail berichten met 'Clintoniaans' woordgebruik. Het ging om een beperkt aantal e-mails: het volledig verbieden van elke niet-zakelijke communicatie valt moeilijk te verbieden. Ook al is dat in een gedragscode vast gelegd.
(Kantonrechter Amsterdam, 26 april 2001, JAR 2001, 101).
In de uitspraak van de Kantonrechter te Utrecht wordt erkend dat de werknemer in relatie tot de werkgever aanspraak kan doen op de eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer. De Kantonrechter oordeelde dat de werkgever geen privé-correspondentie, in de vorm van e-mail berichten, mag aanvoeren als bewijs tegen de werknemer. De uitspraak luidde: Dat analoog aan Artikel 13 van onze Grondwet, het briefgeheim zich ook uitstrekt tot de met een persoonlijke brief vergelijkbare communicatievormen zoals in casu de betreffende e-mails. Daaraan doet niet af dat voor de verzending van zijn privé-correspondentie gebruik is gemaakt van de e-mail aansluiting van de werkgever. De aard van de correspondentie verandert immers niet zonder meer door de wijze van verzending. Voorts kan niet worden geoordeeld dat door gebruik te maken van de e-mail aansluiting van de werkgever het vertrouwelijke karakter van de e-mails is prijs gegeven.
(Kantonrechter Utrecht, 16 september 1998, NJ-kort 1998, nr. 83).
In een uitspraak van de Kantonrechter te Sittard wordt een werkgever in het gelijk gesteld. Na controle van de computers blijkt dat een werknemer ruim 230 bestanden met pornografisch materiaal op zijn PC heeft staan. Een reden voor de werkgever om ontslag op staande voet te eisen. Binnen deze organisatie is een Internet en e-mail regeling van kracht. Deze regeling is voor iedereen toegankelijk op het Intranet. De kantonrechter stelde dat het in casu gaat om een precedent. De werkgever wilde dit ontslag als voorbeeld gebruiken naar het hele bedrijf toe. De werkgever echter had geen waarschuwing naar de werknemer gedaan dat misbruik van Internet een dringende reden is voor ontslag op staande voet. Daarom werd de betreffende werknemer ontslagen met behoud van salaris tot dat hij een andere baan had gevonden.
(Kantonrechter te Sittard, 3 december 2001).
De Kantonrechter te Utrecht deed uitspraak in een zaak waar in een werkgever de ontbinding verzocht van de arbeidsovereenkomst met een oudere werknemer die dagelijks meer dan een uur erotische sites op internetbezocht via het computersysteem van het bedrijf. De rechter oordeelde dat het ontslag de werknemer onevenredig hard zou treffen en weigerde de arbeidsovereenkomst op die grond te ontbinden. Daarbij nam hij in aanmerking dat de werkgever op dat moment geen gedragscode voor het gebruik van e-mail en internet op het werk had en dat de werkgever de werknemer niet eerst had gewaarschuwd.
(Kantonrechter Utrecht, 13 juli 2000, JAR 2000, 199).
De Amsterdamse rechtbank weigerde een ontbinding van de arbeidsovereenkomst na het verzenden van e-mail berichten met 'Clintoniaans' woordgebruik. Het ging om een beperkt aantal e-mails: het volledig verbieden van elke niet-zakelijke communicatie valt moeilijk te verbieden. Ook al is dat in een gedragscode vast gelegd.
(Kantonrechter Amsterdam, 26 april 2001, JAR 2001, 101).
Meer informatie
